Lotne związki organiczne – Niewidoczna trucizna

 

Co to właściwie jest LZO? 

  • Definicja Prawna (UE/PL): Najczęściej stosowaną w regulacjach (np. dla farb i lakierów) definicją jest: związek organiczny o początkowej temperaturze wrzenia mniejszej lub równej 250°C mierzonej przy ciśnieniu normalnym 101,3 kPa.

 Klasyfikacja Ze Względu na Lotność (WHO) 

LZO są często grupowane ze względu na stopień lotności, co ma znaczenie dla ich zachowania w powietrzu wewnętrznym: 

  1. VVOC (Very Volatile Organic Compounds) – Związki bardzo lotne (np. propan, butan). 
  1. VOC (Volatile Organic Compounds) – Związki lotne (np. benzen, formaldehyd, toluen). 
  1. SVOC (Semi-Volatile Organic Compounds) – Związki półlotne (np. pestycydy, ftalany, WWA – Wielopierścieniowe Węglowodory Aromatyczne). 

 Główne Źródła Emisji 

LZO występują wszędzie, ale najbardziej problematyczne są te emitowane wewnątrz pomieszczeń, gdzie ich stężenie może być wielokrotnie wyższe niż na zewnątrz. 

 Najważniejszym źródłem emisji LZO w Polsce jest sektor wytwarzania, dystrybucji paliw oraz sektor transportu samochodowego – ok.64% emisji antropogenicznej. Spory spadek emisji zanotowano w sektorze transportu, co jest efektem posiadania katalizatorów przez znaczną część pojazdów. Wysoka natomiast i wzrastająca emisja występuje zarówno w sektorze energetycznym i ciepłowniczym, jak i w mieszkalnictwie (gospodarka komunalna) co jest efektem niskiej jakości urządzeń spalających i tym samym znaczącą emisją produktów niepełnego spalania. 

źródło: https://alertsmogowy.pl

LZO stanowią główne zagrożenie dla jakości powietrza wewnętrznego i są często odpowiedzialne za tzw. Syndrom Chorego Budynku (Sick Building Syndrome). 

Wpływ Krótkotrwały (Niskie Stężenie) Wpływ Długotrwały (Wysokie Stężenie) 
Podrażnienie błon śluzowych oczu, nosa i gardła. Uszkodzenie wątroby, nerek i ośrodkowego układu nerwowego. 
Bóle i zawroty głowy, nudności, zmęczenie. Wzrost ryzyka nowotworów (dla benzenu i formaldehydu). 
Reakcje alergiczne, zaostrzenie astmy. Problemy z płodnością i rozwojem płodu. 

Najgroźniejsze LZO

  • Formaldehyd: Uznany przez IARC (Międzynarodową Agencję Badań nad Rakiem) za substancję rakotwórczą dla ludzi (Grupa 1). Emitowany długotrwale z płyt meblowych i klejów. 
  • Benzen: Uznany za rakotwórczy (Grupa 1), obecny głównie w spalinach, dymie tytoniowym i paliwach. 
  • Toluen: Stosowany do produkcji barwników, detergentów, w przemyśle farmaceutycznym, do wyrobu perfum oraz jako składnik wysokooktanowych paliw lotniczych.
  • Dichlorobenzen: Używany jako składnik dezodorantów, a także środków pleśniobójczych i owadobójczych (np. przeciw molom) oraz innych pestycydów.
  • Etanol: Znany jako składnik klejów, lakierów i różnych alkoholi (napojów, rozpuszczalników).
  • Octan butylu: Wykorzystywany w pokryciach dźwiękochłonnych, produkcji linoleum i uszczelnień.
  • Propan: Stanowi paliwo w butlach do kuchenek i jako LPG (autogaz), a także jako czynnik w replikach broni.
  • Terpeny: Znajdują się w środkach czystości, nabłyszczaczach, zmiękczaczach, dezodorantach i papierosach.
  • Na przykład weźmy pod lupę FORMALDEHYD
    • Składnik ten jest niezastąpiony w wielu sektorach przemysłu. Używa się go zarówno w produkcji kosmetyków (m.in. tuszów, lakierów do paznokci, szamponów, mydeł), jak i w produktach takich jak woski samochodowe, lakiery przemysłowe czy forniry.

Związek ten to keton (substancja organiczna z grupą C=O połączoną z dwoma atomami węgla), który jest ceniony głównie za swoje właściwości rozpuszczające. Jest powszechnie stosowany w produktach codziennego użytku, takich jak lakiery do paznokci, a także w przemyśle farb i lakierów. Używa się go również w syntezie chemicznej do produkcji leków i tworzyw sztucznych.

LZO odgrywają kluczową rolę w zanieczyszczeniu powietrza atmosferycznego, zwłaszcza w tworzeniu smogu fotochemicznego (typu Los Angeles)

  • Tworzenie Ozonu Troposferycznego  LZO (zwłaszcza niemetanowe lotne związki organiczne – NMLZO) reagują w obecności tlenków azotu i światła słonecznego, tworząc wtórny zanieczyszczający – ozon troposferyczny (ozon przyziemny). Jest on silnym utleniaczem i toksycznym gazem drażniącym układ oddechowy. 

Unia Europejska i Polska wdrażają przepisy mające na celu ograniczenie emisji LZO, koncentrując się głównie na źródłach przemysłowych i produktach: 

  • Dyrektywa 2004/42/WE (implementowana w Polsce): Określa maksymalną dopuszczalną zawartość LZO 850 (g/l) produktu gotowego do użycia) w farbach i lakierach do malowania budynków oraz w produktach do odnawiania pojazdów. Wprowadzenie tych norm wymusiło na producentach zmianę składu na produkty wodniane (Low VOC/Zero VOC)
  • Dyrektywa 2010/75/UE (IED): Dotyczy emisji przemysłowych i określa standardy emisyjne dla dużych instalacji wykorzystujących rozpuszczalniki organiczne (np. drukarnie, lakiernie, przemysł chemiczny). 

Kupowanie farb, klejów, lakierów i podłóg oznaczonych jako „Low VOC” lub „Zero VOC”

  • Wentylacja: Regularne i intensywne wietrzenie pomieszczeń, zwłaszcza po remoncie lub przy użyciu silnych środków chemicznych. 
  • Oczyszczanie Powietrza: Użycie oczyszczacza powietrza wyposażonego w filtr z węglem aktywnym, który jest skuteczny w adsorpcji cząsteczek gazowych LZO. Filtry HEPA usuwają pyły, ale nie LZO – do tego niezbędny jest węgiel aktywny

 Ograniczenie stosowania aerozoli, silnych rozpuszczalników oraz tańszych mebli z płyt wiórowych niskiej jakości oraz użycie roślin oczyszczających powietrze (np. sansewiera, skrzydłokwiat). 
 
 
 


Pozdrawiam, Patrycja.

Dodaj komentarz